‘Dat kinderen iets willen leren, daar krijg je energie van’

De liefde voor natuur en milieu spat er vanaf in het Milieu Educatief Centrum (MEC) in Maarssenbroek. Medewerkers en vrijwilligers weten kinderen in de basisschoolleeftijd zelfs enthousiast te krijgen voor iemand als Charles Darwin, van wie ze nog nooit hadden gehoord.

Reuzenbank

Als ik op woensdagmiddag-inloopmiddag aankom bij het MEC is er nog geen kind te bekennen. Wel is het buiten het gebouw een ongelooflijke herrie. Daar wordt gewerkt aan een enorme ronde houten bank. “Dat wordt ons buitenlokaal”, legt coördinator Caroline Hakkert (foto hierboven) uit. “Hier willen we groepen opvangen, scholen en er in de toekomst onze workshops geven, excursies starten of overlegjes plannen. Het wordt een extra ontmoetingsplek, maar dan buiten. Mooi hè?” Dat wordt het zeker, vindt ook Ed Hofstra die een kijkje komt nemen. Hij is vrijwilliger bij Vrienden van het Wijkpark Maarssenbroek. Caroline: “Als het klaar is kunnen we hier aan het eind van de dag een kopje thee drinken, Ed.” Hij is voor! Even later komen we Ed tegen in de tuin van het MEC, samen met vrijwilliger Henri Moelard, die alles weet van wat hier groeit en bloeit.

“Spectaculair om kinderen door zo’n binoculair naar beestjes te laten kijken”, vindt Lonneke Bakker. “Dan kunnen ze zien hoe vleugeltjes glimmen en pootjes behaard zijn.”

Nieuwe vriendschappen

Tijd om naar binnen te gaan. Is eigenlijk van tevoren bekend hoeveel kinderen er komen? “Nee, dat is altijd een verrassing”, zegt Caroline. “Vorige week zat de tafel vol en soms komt er niemand.” Ze stelt me voor aan vrijwilliger Lonneke Bakker (42) die al viereneenhalf jaar bijna elke woensdagmiddag komt helpen bij de kinderactiviteiten. ”We hadden hier een huis gekocht en voordat we er woonden ging ik alvast in Maarssenbroek met de hond naar de kapper. Terwijl die een knipbeurt kreeg, liep ik door de buurt, zag het MEC en dacht: hier moet ik zijn! Ik wist nog niet eens wat ze deden. Maar ik zag die tuin, met de moestuintjes waar van alles staat, plus ik vond het leuk om in een nieuwe buurt mensen te leren kennen. En het past goed, want ik ben freelance duurzaamheidsconsultant. Ik werk heel hard en als ik hier kom, dan is het: ‘pak maar een kopje koffie’ en alles staat klaar, je hoeft niks te bedenken. Heerlijk vind ik dat. Het zijn allemaal leuke mensen. Ik heb ook nieuwe vriendschappen gesloten. Zoals met Henri Moelard, die elke zomervakantie voor mijn planten zorgt. Sowieso: alles wat ik op dat gebied zelf niet weet, vraag ik aan hem. En het MEC zorgt heel goed voor de vrijwilligers, daar ben ik ook van onder de indruk. We hebben zeker twee keer per jaar een borrel. Dan wordt iedereen persoonlijk in het zonnetje gezet, niet met zoveel keer hetzelfde cadeautje, nee, echt gepersonaliseerde cadeautjes voor iedereen.”

Vaste medewerker Sanne Hoekman (rechts) legt aan vrijwilliger Laura van Straalen uit wat vanmiddag de bedoeling is. 

Bloemetjes en bijtjes

“Vandaag is het voor het eerst Darwindag”, vertelt Lonneke. “Best een ingewikkeld thema, want hoe ga je over evolutie praten met kinderen? Maar Sanne (Hoekman, vaste medewerker, jv) bereidt dat voor.” De eerste kinderen arriveren en Lonneke begint meteen over het thema van de middag: “We gaan het hebben over Charles Darwin, dat is deze meneer (ze wijst op een foto van hem), en die heeft de evolutie ontdekt; dat alle diertjes en plantjes door de jaren heen zijn ontstaan omdat ze zich moesten aanpassen aan waar ze woonden. Dus als een bijtje ergens nieuw kwam en dacht: o, die bloemetjes ken ik niet, dan paste het bijtje zich zo aan dat hij ook van die bloemetjes kon eten en zo konden uiteindelijk heel veel soorten ontstaan. Zo zijn er ook vogeltjes met verschillende snaveltjes omdat ze allemaal wat anders eten.”

Vrijwilliger Henri Rusman: “Ik krijg er energie van als ik zie dat kinderen iets willen leren.”

Wat eet je met een nijptang?

Er komen steeds meer kinderen binnen en elke keer begint Lonneke of collega-vrijwilliger Henri Rusman (43) het verhaal opnieuw. Vervolgens verhuizen ze naar de andere kant van de lange tafel in de gezellige ruimte van het MEC, want daar ligt een groot vel met daarop een aantal soorten vogels met verschillende snavels. Daarnaast een aantal voorwerpen aan de hand waarvan duidelijk wordt gemaakt wat de vogels dan met een bepaald snaveltje kunnen eten. Zo hoort de nijptang bij de halsbandparkiet, het pincet bij het roodborstje en het theezeefje bij de eend, want die zuigt water naar binnen en als dat er weer uitgaat, blijft er lekkers achter in zijn bek. Ook liggen er voorbeelden van het voer dat deze vogels eten. Henri stelt er vragen over, zoals: “Als je een snavel hebt als een nijptang is het dan handiger om er een vis mee te pakken of zaadjes?” Met de nijptang en het pincet kunnen de kinderen dat vervolgens zelf uitproberen. Stiekem wilde ik dat ik ook even kind was…

“Achter veel planten zit een verhaal”, vertelt Frederique Vrolijk van Plantenasiel Plant voor Plant. 

Creatieve energie

“Sommige kinderen vinden het niet zo boeiend”, vertelt Henri Rusman, “maar er zijn altijd kinderen die het wel interessant vinden, daar krijg je energie van. Dat je ziet dat ze wat willen leren.” Henri is hier in 2001 begonnen als stagiair, daarna werd hij vrijwilliger, was hij even weg en nu is hij alweer sinds een jaar over zeven terug. Ook hij werkt op de woensdagmiddag vanwege de inloopactiviteiten. “Ik kom uit het onderwijs waar ik van alles heb gedaan. Het is heel fijn hier, een leuke club mensen, we vullen elkaar goed aan. Vooral op zulke dagen als er veel kinderen inlopen, hangt er echt een bijna creatieve energie. Sommige dagen is het rustig, maar dat hoort erbij. Als er weinig te ‘gastheren’ valt, dan doe ik andere dingen. Wat grappig is: uit heel Maarssenbroek komen hier kinderen en als zij mij ergens tegenkomen is het: ik heb jou gezien. Of: jij bent toch die meneer van het MEC? Dat vind ik leuk.”

Voor alle plantweetjes kan je terecht bij de vrijwillige tuinman Henri Moelard (links), dat geldt ook voor Ed Hofstra (rechts) die vrijwilliger is bij Vrienden van het Wijkpark Maarssenbroek.

Gezocht: chauffeur met grote auto

Ondertussen praat vaste medewerker Sanne Hoekman de nieuwste vrijwilliger, Laura van Straalen (64), bij over het Darwinthema. “Ik loop nog een beetje snuffelstage”, zegt Laura, die in haar werkzame leven kraamverzorgende was. “Ik kende het MEC al, ik woon al meer dan veertig jaar in Maarssenbroek en kwam hier met m’n eigen kinderen later m’n kleinkinderen.” Laura is ook wel geïnteresseerd in de vacature voor vrijwillige chauffeur, om boxen met lespakketten naar scholen in Stichtse Vecht te brengen. “Vorige week ben ik een keer meegereden, maar ik kan niet inschatten of ik genoeg ruimte heb in mijn auto.” Dat is ook lastig, beaamt Sanne. “Het aantal boxen varieert. Soms zijn het er wel twintig. In feite zoeken we iemand met een grote auto die het leuk vindt om te doen. We leveren voorbij Maarssenbroek, dus in vanaf Breukelen tot Kockengen, Loenen, Nigtevegt en Vreeland.”

Voor het nieuwe buitenlokaal wordt een gigantische ronde bank gemaakt.

Lekker zijn wie je bent

Ik loop nog even naar de eerste verdieping, waar Frederique Vrolijk (47) elke woensdagmiddag de planten verzorgt voor het Plantenasiel Plant voor Plant, dat afgedankte planten ‘opvangt’ en indien nodig weer tot leven wekt, waarna een nieuw thuis wordt gezocht. “Dat doe ik nu ruim drie jaar. Ik was nieuw in Maarssen en zocht aansluiting bij andere mensen, dus ben ik om me heen gaan kijken wat hier allemaal is. Omdat ik heel creatief ben, zocht ik in die hoek, maar het liep tegen coronatijd aan en alles stopte. Ik ben ook gek op planten en had hier zelf al eens planten gebracht en toen zag ik op de site dat er vrijwilligers werden gezocht. Zo ben ik hier terechtgekomen.” De klanten die hier komen zijn geïnteresseerd in planten. “Dus dan raak je al gauw aan de praat. Achter veel planten zit ook een verhaal.” Ze wijst op een gigantisch hoge cactus. “Die was van iemand die naar een verzorgingshuis ging en er niet meer voor kon zorgen. Wat ik zoal doe? Water geven, verpotten, stekken, dode blaadjes verwijderen, controleren op beestjes, dat soort dingen. Soms help ik beneden in de moestuin of in de tuin of hier beneden als het met de kinderen erg druk is en een aantal vrijwilligers niet kan.” Dat past net zo goed bij haar, want Frederique werkt drie dagen in de week in de kinderopvang. “Het is heel relaxt hier, iedereen wordt in z’n waarde gelaten, mag lekker zijn wie hij of zij is en wordt ook gewaardeerd. Iedereen helpt elkaar, dat voelt heel prettig.”

Vrienden worden?

Wil je ook nieuwe mensen ontmoeten? Hou je van de natuur en vind je het leuk om kinderen iets bij te brengen? Check de actuele vacatures in de vacaturebank

Activiteitenagenda MEC

Elke woensdagmiddag kun je bij het MEC naar binnenlopen. Kijk hier wat er allemaal te doen is.

Dode plant?

Bestaat niet! Bij Plant voor Plant wekken ze bijna elke plant tot leven.