Navigatie overslaan
MOmenz - Wijzer in Vrijwillige inzet Home
  • Voor bedrijven
Account aanmakenLog in

Contact

  • Bisonspoor 237-2, 3605 JM Maarssen, Nederland
  • [email protected]
  • 0346 29 07 10

MOmenz - Wijzer in Vrijwillige inzet

  • Vacaturebank
  • Instructievideo's organisaties
  • Instructievideo's vrijwilligers
  • Feedback op website
  • Website MOmenz
  • Compliment en klacht

Doe mee

  • Activiteiten
  • Zoek Organisaties
  • Organisatie toevoegen
  • Account aanmaken
  • Log in
  • Help
  • Content policy
  • Privacyverklaring
  • Algemene Voorwaarden

Powered by Deedmob tools

Post | november 2022 | Vrijwilligersverhalen en nieuws | 3 min lezen

Ik kom altijd thuis met hele verhalen

Door

Jolanda Valk

Taalcoach Brigit bij het gezin thuis

“Ik ben echt een mensenmens”, zo verklaart Brigit Smet (61) uit Breukelen haar keuze om taalcoach te zijn voor vluchtelingen in Stichtse Vecht. Terwijl haar agenda behoorlijk vol zit: ze zingt in een koor, volgt Spaanse les en yoga, wandelt met een vriendin, werkt als surveillant bij Nyenrode én bezoekt als vrijwilliger gevangenen in Nieuwersluis. Waar haalt ze de tijd vandaan? “Naar het gezin waar ik nu taalcoach ben, ga ik eens in de week, of – als het toch teveel wordt – schuif ik het een week op. Ik vind het leuk om ernaartoe te gaan en kom altijd thuis met hele verhalen.”

 

Vrolijk in alle talen

Een van de eerste verhalen waar Brigit als taalcoach in 2014 mee thuiskomt, gaat over een meisje dat zelfs geen Engels spreekt. “In het koor zingen we alle talen, dus ik dacht: dan leert ze de klanken wat beter kennen. Dat bestaat ook, taalriedels zingen om Nederlands te leren.” Ze kiest voor ‘Ik ben vandaag zo vrolijk, zo vrolijk’ van Herman van Veen. “In dat liedje zingt hij ‘Ik ben behoorlijk vrolijk, zo vrolijk was ik nooit’. Zij zingen, waarna ik het in Google Translate heb vertaald naar het Arabisch, wat ik zelf niet kan lezen. Haar man, of toen nog vriend, woonde al langer in Nederland en vertelde me dat het niet klopte: die zin ‘Ik ben behoorlijk vrolijk’ betekent ‘wat man en vrouw doen’. Verschrikkelijk! Maar ze moesten zelf erg lachen, daar was ik heel blij om.”

 

Uitgeroepen tot oma

Nog zo’n geweldig verhaal dankt Brigit aan de familie uit Eritrea waar ze nu twee jaar taalcoach is. “Ik ben daar ook oma.” Dat vraagt om uitleg. “De vader van het gezin is gevlucht toen zijn vrouw zwanger was van hun tweede kind. Pas bij de gezinshereniging anderhalf jaar later zag hij zijn tweede zoon voor het eerst. In Nederland zijn nog een meisje en een jongen geboren. Tegen de tijd dat ik kwam, waren ze al wat ouder en gebeurde het spelenderwijs dat ze mij oma noemden. Ik lachen, want ik ben helemaal nog geen oma. Het is ook nog best een discussie geweest tussen de ouders, want er is nog een oma in Eritrea. Met haar is er wel via de mobiel contact, maar ik kom er elke week, dus voor de kinderen ben ik oma. Inmiddels is het normaal, maar in coronatijd liep ik eens in het Kruidvat toen het oudste jongetje achter een stelling vandaan kwam en keihard ‘Oma!’ riep, haha.”

 

De kinderen zijn dol op Brigit en andersom: “Het is fijn om onderdeel van zo’n gezin te mogen zijn


Altijd zo welkom

Nee, Brigit is niet van even een uurtje heel concreet een lesje Nederlands doen. “Het is ook op bezoek gaan of komen eten. Je bent niet alleen bezig met de taal, het is ook gezellig. Misschien ben ik helemaal geen goede taalcoach, maar het is gewoon fijn om onderdeel van zo’n gezin te mogen zijn. Je bent altijd zo welkom, je wordt echt opgenomen. En soms ga je inderdaad met een boek zitten en dingen uitleggen. Dan is het belangrijk om te vragen: wat vind je moeilijk, wat wil je leren? Maar je moet geduld hebben. Het is niet komen, een uurtje zitten en van tjak tjak tjak. Het is intensief om een totaal andere taal met een ander schrift te leren. Daar hoort bij dat je als taalcoach uitgebreid wordt ontvangen… voordat je begint ben je echt wel een uur verder.”

 

Wederzijds begrip

Het omgaan met mensen uit een andere cultuur verrijkt je leven, vindt Brigit. “Het verruimt zeker je blik op de wereld, de verhalen over het land.” Je leert mensen ook beter begrijpen. “De vader van het gezin uit Eritrea wil na zijn inburgering een baan zoeken, want hij kan veel meer; in Eritrea stond hij voor de klas. Ik heb hem aangeraden om te solliciteren en zijn sterke eigenschappen te noemen, want die zie ik duidelijk: zijn geduld, organisatietalent en managementkwaliteiten. Dus ik noemde zo wat op. ‘Maar dat doen wij niet hoor, zo over jezelf praten’, zei hij. Dat wordt gezien als opscheppen en je moet bescheiden zijn. Toch heb ik benadrukt dat je dat hier wel moet doen als je kans wilt maken op den baan.” Het is duidelijk dat Brigit enthousiast is over het vrijwilligerswerk als taalcoach en ze is dankbaar dat zij wat voor een ander kan doen. “En dat zij daar ook weer blij mee zijn, dat geeft mij een goed gevoel.”

 

Ook voor jou is er een vacature beschikbaar!

Ben je geïnspireerd geraakt door de verhalen van Brigit en kan je niet wachten om ook aan de slag te gaan? Via MOmenz staan er vacatures zoals taalcoach en begeleider statushouder op de vacaturebank. Of bekijk de ruim zeventig andere vacatures.


Taalcoach en ‘oma’ Brigit Smet (rechts) op de bank bij vader Samuel, moeder Jorousalem, hun zonen Matiwos, Rufael, Milkyas en hun dochter Sara.

Deel blogpost
Gerelateerde blogposts

Vanuit mijn passie ontstond een vrijwilligersactie!

| Vrijwilligersverhalen en nieuws

Vandaag zitten wij, op 1,5 meter afstand, aan tafel bij Trees van den Hoogen: een 59 jarige, actieve en betrokken bewoonster die zich met hart en ziel inzet voor het beheer, beleid en de toekomst van het wijkpark Maarssenbroek. Dit doet ze samen met de Vrienden van het Wijkpark Maarssenbroek. Hoe het begon Het doen van vrijwilligerswerk zit in haar genen. Trees heeft het namelijk niet van een vreemde; haar moeder was akela bij de scouting. En daardoor was het voor haar een vanzelfsprekende keuze om als 17-jarige ook bij de groep te gaan helpen. “Dat deed je toen gewoon. Het was normaal om te helpen en ik vond het leuk om als vrijwilliger aan de slag te gaan”, vertelt Trees enthousiast. “In mijn jeugd kreeg ik dit vanuit huis mee. En dat heb ik mijn kinderen ook meegegeven. Bij mijn twee dochters zie ik dat het vrijwilligerswerk zich weer in andere vormen aandient: door het helpen van de buren bijvoorbeeld. Of het belangeloos personal coachen van een nichtje door samen te trainen.” Trees woont nu sinds 30 jaar aan de Reigerskamp. Nu zij met vroegpensioen is heeft zij veel tijd voor vrijwilligerswerk. Dat was niet altijd het geval als alleenstaande, werkende ouder. Toch lukte het haar om zich op school in te zetten als voorleesmoeder en zich acht jaar lang als vrijwillige imker te verbinden aan de kinderboerderij Otterspoor. “Imker zijn vond ik hartstikke leuk vrijwilligerswerk en ook leerzaam. Na een aantal jaren ben ik daarmee gestopt. Wanneer het ontbreekt aan structuur en stabiliteit in mijn privéleven trek ik mij terug uit het vrijwilligerswerk. En als er dan weer ruimte en rust voor is kan ik mij hier volledig aan wijden.” Gaafste vrijwilligerservaring Trots toont Trees de Klimaatstraatfeest-bokaal. In 2012 won zij samen met haar buren een straatfeest door mee te doen met het Klimaatstraatfeest, een landelijk energiebesparingswedstrijd. “Dit was echt ontzettend leuk om met elkaar te doen! Zoveel doelen die we bereikten. En al die positieve mensen die meededen en het contact met de buren dat ontstond. Dat was echt gaaf. En de contacten zijn ook gebleven; die mensen heb ik nu weer benaderd om te helpen in de werkgroep Vrienden van het Wijkpark”, vertelt Trees glunderend en met veel energie. “De basis voor mijn passie voor duurzaamheid, natuur en het buitenleven is gevormd door mijn moeder. En óók door de scouting. Want de buurt, straat, wijk of het park maak je immers samen. Het is belangrijk om je eigen omgeving mooier te maken. En zo ontstond voor mij vanuit mijn passie een volgende vrijwilligersactie.” De Ontdekroute Drie jaar geleden sloot Trees aan bij het project Gezonde Buurten en lanceerde zij o.a. het idee voor een ontdekroute in het park met 13 houten dierenbeelden. Bij ieder beeld vind je een QR-code die gekoppeld is aan een beweging. “De ontdekroute heb ik zelf bedacht. Ik heb mij laten inspireren door een soortgelijke route die ik heb gewandeld, in een bos in België. Die vond ik zo leuk! Zo is het idee ontstaan, maar dan met de dieren die hier in het park Reigerskamp wonen”, licht Trees haar initiatief bevlogen toe. “Naast de ontdekroute werd ook het plan geboren voor een vlinderbessentuin en het nestkastenproject.” Vrienden van het Wijkpark Maarssenbroek Jong en oud konden in het najaar van 2019 ideeën aandragen of projecten indienen vanuit het project Gezonde Buurten. Mario van Dijk, voormalig gebiedsbeheerder in Maarssenbroek, had het idee om tot een Vrienden van het Wijkpark Maarssenbroek te komen. En zo geschiedde in 2020. Het initiatief groengroep in het park integreerde hierin, waardoor de groene buurteninitiatieven zoals de struintuin, vlinderbessentuin, beeldenroute en het nestkastenproject, hierin werden opgenomen. “De Vrienden van het Wijkpark Maarssenbroek is dus een nog relatief nieuwe werkgroep. Samen met 25 vrijwilligers geven we hier vorm aan. Juist nu in deze coronatijd zijn de vrijwilligers heel blij met dit initiatief. Je bent lekker buiten bezig, je komt aan je dagelijkse beweging, je kunt goed afstand houden van elkaar en kunt ook nog sociale contacten hebben onderling. Wanneer ik in het park aan het werk ben met een collega, geniet ik optimaal. Het is heerlijk om dit te doen en ik leef enorm op!” Wil jij meer weten over de diverse werkgroepen van Vrienden van het Wijkpark Maarssenbroek? Kijk dan hier voor meer informatie: www.wijkparkmaarssenbroek.nl Ben jij vrijwilliger en wil jij jouw verhaal met ons delen? Neem dan contact met ons op via de mail op [email protected] . Wij luisteren graag naar jouw verhaal en als jij het goed vindt delen we dit met potentiële vrijwilligers om hen te inspireren om vrijwilligerswerk te doen! En ben jij die potentiële vrijwilliger die nu is geïnspireerd? Ga dan naar de online vacaturebank van de Vrijwilligerscentrale Stichtse Vecht: www.vrijwilligersstichtsevecht.nl of bel naar (0346) – 290 710.
Lees meer

Mensen blij maken geeft mij energie!

| Vrijwilligersverhalen en nieuws

Iets langer dan een jaar geleden is Carmen Bonouvrie (54 jaar) begonnen als vrijwilligster bij Welzijn Stichtse Vecht. Inmiddels is zij een vast gezicht op de maan-en woensdagochtend waar zij met haar enthousiasme en vriendelijkheid één van de zes ‘visitekaartjes’ van de Vondel genoemd mag worden. Het is haar vader die Carmen tipt om vrijwilligerswerk te gaan doen bij Welzijn Stichtse Vecht. De organisatie was haar niet vreemd; haar vader werkt er al weer 25 jaar als vrijwilliger. Een afspraak met de vrijwilligerscoördinator was zo gemaakt. ‘In een korte periode gebeurde er van alles in mijn leven. Ik verloor mijn moeder en mijn zus en als klap op de vuurpijl ook mijn baan. Ineens kwam ik thuis te zitten en miste ik regelmaat in mijn leven. Dat heb ik nodig. En dat vond en vind ik nog steeds in het doen van vrijwilligerswerk.’ Door de landelijk, verscherpte maatregelen en het daarop aangepaste beleid van Welzijn Stichtse Vecht, is de reuring van voor coronatijd in geen velden of wegen meer te bekennen in het pand aan de Vondelstraat 51. Heel wat anders dan al die bedrijvigheid toen Carmen in december 2019 begon. ‘Ook al is er nu veel minder bezoek en zijn de telefoontjes soms op één hand te tellen, één ding is zeker: we zitten hier niet voor niks. Voor veel mensen die bellen zijn wij een luisterend oor. Ik spreek mensen die verlegen zitten om een praatje, die het sociale contact missen.’ vertelt Carmen. ‘Van de week ben ik bij een mevrouw geweest, die ik die ochtend huilend aan de lijn had. Toevallig woont ze bij mijn vader in de galerij, ik ben even langs geweest met een bloemetje en een kaartje. Dat heeft haar echt goed gedaan.’ Er komt een collega binnen die, op gepaste afstand, gedag zegt. De telefoon gaat, even is er toch weer die reuring in de tent die past bij het werk van een receptioniste. Carmen drukt op wat knoppen op het indrukwekkende toestel op haar bureau, maakt een terugbelverzoek en vervolgt: ‘Weet je, als je met mensen werkt maak je veel mee. Ik ben echt een mensenmens, maak graag een praatje en houd van gezelligheid. Als ik een ander blij kan maken, word ik ook blij; daar krijg ik energie van!’. Oproep Ben jij vrijwilliger en wil jij jouw verhaal met ons delen? Neem dan contact met ons op via de mail op [email protected] . Wij luisteren graag naar jouw verhaal en als jij het goed vindt delen we dit met potentiële vrijwilligers om hen te inspireren om vrijwilligerswerk te doen! En ben jij die potentiële vrijwilliger die nu is geïnspireerd? Ga dan naar de online vacaturebank van de Vrijwilligerscentrale Stichtse Vecht: www.vrijwilligersstichtsevecht.nl of bel naar (0346) – 290 710.
Lees meer

Het is fijn om mensen op weg te helpen!

| Vrijwilligersverhalen en nieuws

Dit keer spraken we niet één maar liefst twee enthousiaste en bevlogen vrijwilligers: Gerda Stolk en Joke Heemskerk, beide werkzaam bij het Alzheimer Café in Breukelen. Joke (63) is met vervroegd pensioen en was hiervoor verpleegkundig specialist geriatrie in het Zuwe Hofpoort Ziekenhuis. Twaalf jaar geleden was Joke alzheimerconsulent. In die periode was zij één van de oprichters van het Alzheimer Café in Breukelen en nam zij de rol van gespreksleider op zich. Gerda (67) kwam er zes jaar geleden bij als gastdame. Wat is jullie drijfveer? “Vanuit mijn baan als dementieconsulente ben ik in het vakgebied begonnen en ervaarde toen het Alzheimer Café als een mooi middel; voor de mensen die dit nodig hebben. Daar wilde ik graag als vrijwilliger mijn steentje aan bijdragen. En op een gegeven moment ging het balletje vanzelf rollen”, vertelt Joke. Gerda die in haar leven al heel wat vrijwilligerswerk heeft gedaan, vult aan waarom zij voor het Alzheimer Café heeft gekozen. “Een paar jaar na Joke ben ik erbij gekomen, met een hele andere motivatie. In mijn omgeving maakte ik van dichtbij mee hoe het is om dementie te hebben; dat heeft veel indruk op mij gemaakt en ik wilde graag wat doen. Bij de Vrijwilligerscentrale zag ik een vacature staan bij het Alzheimer Café en ik meldde mij aan.” En zo ging ook dit balletje rollen. Alzheimer Café Breukelen Een Alzheimer Café biedt gezelligheid, muziek, informatie en verrassende ontmoetingen met lotgenoten. Vijf keer per jaar komen mensen met dementie, hun naasten en andere belangstellenden samen in het Alzheimer Café in Breukelen. De bijeenkomst begint met een lezing of interview met betrokkenen. Daarna kunnen bezoekers ervaringen, tips en ideeën met elkaar delen. “Het hoofddoel van zo’n avond is om dementie bespreekbaar te maken en het faciliteren van lotgenotencontact. Gedeelde smart is immers halve smart. Daarnaast willen we het taboe rondom dementie weghalen door bewustwording te creëren in de omgeving. We bieden handvaten aan”, licht Joke toe. “We polsen ook altijd bij onze deelnemers, aan welke thema’s zij behoefte hebben. Het laatste onderwerp dat op de agenda stond was bijvoorbeeld Parkinson dementie. Soms zijn de onderwerpen luchtig. Zoals die ene avond, waarbij het thema muziek maken en zingen was. We proberen het dan te koppelen aan wat muziek doet met iemand die dementie heeft. Je bent namelijk niet Alzheimer, je bent een persoon met een ziektebeeld.” Welke talenten kunnen jullie gebruiken? De werkgroep bestaat normaliter uit een coördinator, een gespreksleider, een ervaringsdeskundige en een aantal gastdames-en heren die op de avond zelf ondersteunen. Het Alzheimer Café staat te trappelen om in september weer te beginnen. Voor de organisatie van de bijeenkomsten kunnen zij heel goed een aantal nieuwe vrijwilligers gebruiken. “Door de coronacrisis konden we vanaf maart vorig jaar geen bijeenkomsten meer organiseren. Daar balen we natuurlijk ontzettend van”, zegt Gerda. “Daarnaast zijn er vrijwilligers die de groep hebben verlaten en is deze daardoor nu behoorlijk uitgedund. Daarom zijn we nu dringend op zoek naar een coördinator en gespreksleider. Ook een ervaringsdeskundige is van harte welkom. Iemand die ons scherp houdt en aangeeft welke onderwerpen we kunnen bespreken. Het gaat er namelijk niet om wat wij bedenken, maar wat de deelnemers graag willen horen.” Over het antwoord op de vraag welke talenten de vrijwilliger in kan zetten bij het Alzheimer Café, hoeven Gerda en Joke niet lang na te denken. “Enige ervaring hebben én bekend zijn met problemen van een mantelzorger is een must. Daarnaast moet je goed aan kunnen voelen wat er in de groep gebeurt. Natuurlijk is het mooi als je uit het werkveld komt maar dat is geen pré. Waar we ook blij van worden is als iemand ervaring heeft met het leiden van groepsbijeenkomsten”, antwoordt Joke. “Weet je”, zegt Gerda “als iedereen binnen de werkgroep in zijn kracht staat loopt het als een geoliede machine. Zo’n avond geeft ons altijd ontzettend veel voldoening. Als ik zie dat ik mensen op weg heb geholpen, brengt mij dat heel veel.” Ben jij nu door het verhaal van Gerda en Joke geïnspireerd geraakt en sta je te springen om aan de slag te gaan als vrijwilliger voor het Alzheimer Café? Bekijk dan hier de online vacature op de vacaturebank van de Vrijwilligerscentrale Stichtse Vecht of bel naar (0346) – 290 710. Kijk ook voor meer informatie over dementie en het Alzheimer Café op www.alzheimer-nederland.nl Oproep Ben jij vrijwilliger en wil jij jouw verhaal met ons delen? Neem dan contact met ons op via de mail op [email protected] . Wij luisteren graag naar jouw verhaal en als jij het goed vindt delen we dit met potentiële vrijwilligers om hen te inspireren om vrijwilligerswerk te doen!
Lees meer